kot new 4

Bolesław Kot urodził się 19 grudnia 1923 roku w miejscowości Płoska pow. Brzeżany woj. Tarnopol. Przed wybuchem II wojny światowej mieszkał wraz z rodzicami: Rozalią i Walentym oraz czwórką swojego rodzeństwa w kolonii Trychubowa gmina Kozowa pow. Brzeżany. Nocą 10 lutego 1940 roku do ich domu zaczęli dobijać się funkcjonariusze NKWD. Zostaniecie wysiedleni, usłyszeli przerażeni mieszkańcy. Próba ucieczki, jakiekolwiek nieposłuszeństwo, grozi śmiercią. Macie pół godziny na spakowanie się i opuszczenie domu. Ojciec Walenty i najstarszy syn Bolesław wykonują polecenia przybyłego oficera. Ubierają się pospiesznie i usiłują zebrać do podręcznych bagaży jakieś ubrania i sprzęty domowe. Zrozpaczona matka opiera się wywózce. Stoi nieruchomo tuląc do siebie najmłodsze, trzyletnie dziecko. Ma dużo szczęścia. Trafiła na stosunkowo ludzkich oprawców. Oficer i towarzyszący mu żołnierz sami zawijają w pierzyny najmłodsze dzieci, wynoszą je na podwórze i ładują do oczekującej tam furmanki. Wreszcie wynoszą z domu opierającą się wciąż matkę Rozalię, która w ten sposób traci bodaj najcenniejsze chwile swojego życia. W domu zostaje wiele ciepłej odzieży zarówno jej jak i dzieci. Zostają też zapasy żywności. Przez najbliższe tygodnie jazdy bydlęcym wagonem na wschód będzie bardzo zimno i bardzo głodno. Wreszcie dojeżdżają na miejsce. To już Syberia. Miejscowość Riczka Poczet w Abanskim Rajonie nad rzeką Angarą. Czeka ich praca w lesie oraz w miejscowym kołchozie. Cały dzień ciężkiej pracy w zamian za kawałek czarnego chleba pod warunkiem, że została wykonana norma. W dniu 4 maja 1943 roku do pracującego na polu Bolesława przychodzi brygadzista wręczając mu kartę powołania do I Armii Wojska Polskiego. Nie ma czasu na pożegnania, zostawia konie i jedzie do Sielc nad Oką, gdzie po przeszkoleniu zostaje wcielony do I Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Walczy w szeregach samodzielnej dywizyjnej kompanii rusznic przeciwpancernych. Jego szlak bojowy wiedzie przez Lenino i kończy się w Jabłonnej pod Warszawą, gdzie ulega kontuzji i dostaje się do szpitala wojskowego. Po rocznym okresie leczenia stan jego zdrowia jest nadal ciężki. W listopadzie 1946 roku zostaje zwolniony do cywila i uznany inwalidą wojennym. W tym też roku dołącza do swoich rodziców, którzy osiedlają się w Pieszycach.

kot 1